G.T. Moore | Interview De Standaard



Press -> Snippets:

Interview - De Standaard


GENT - Reggaeconcerten zijn zeldzaam in het Gentse. De liefhebbers van het genre zullen dan ook zonder twijfel op vrijdag 15 met a.s. in de Frisco, Kortijksesteenweg te vinden zijn. Die avond treden daar immers G.T. Moore and the Outsiders voor het voetlicht. Die naam zegt u niets? Geen nood, ten einde enig licht in het duisternis te laten schijnen gingen we praten met de leider van deze reggaeformatie. Gerald Moore, vooraan in dertig en afkomstig van het Engelse Reading zit al van zijn dertiende in de muziek. Hij exploreerde zowat alle muzikale genres op klassiek na om tot de cocnlusie te komen dat het reggae zou worden.

- Waarom koos je juist voor reggae?
"Dat is te wijten aan het feit dat rock naar het midden van de jaren '70 een zaak werd van 'heavy metal' en supergroepen. Ik zag die evolutie niet zo zitten en wilde wat anders. Na een mislukt experiment met snelle rock op teksten van Shakespeare ben ik met reggae begonnen, een genre dat me erg aansprak wegens de viriliteit en ook wel een beetje de agressie die uit de muziek straalde. Tja, en sinds die tijd heb ik niets anders meer gespeeld."

- Kan een blanke eigenlijk wel reggae spelen?
"Als je Jamaicaanse reggae bedoelt, nee dat niet. Ik kan immers niet de muziek van het getto maken als ik er niet in woon en ook geen rastamuziek als ik geen rasta ben. Maar ik laat me wel door het getto en de rastavisie inspireren en dat weerspiegelt zich in de muziek die ik maak. Ik verval zeker niet in een imitatie, maar breng mijn eigen interpretatie."

- Ben je al in Jamaïca geweest?
"Ja ongeveer eeen jaar geleden was dat. Ik heb daar de kans gekregen om te werken met Lee Perry (een topproducer) en ook met Sly Dunbar en Robbie Shakespeare ( de ritmetandem van reggaeland) en daar heb ik heel wat van opgestoken. Verder is ook mijn single 'Utopia' ginder opgenomen met inlandse muzikanten."

- Werd je daar makkelijk aanvaard als muzikant?
"Ik heb op dat gebied geen problemen gekend, misschien wel omdat ze begrepen dat ik echt een diepgaande belangstelling had voor hun muziek. Verder moet je je wel kunnen aanpassen aan hun regels en competent zijn. In de opnamestudio wordt er echt onder druk gewerkt hoor. En als je partij niet snel genoeg juist gespeeld is word je er zonder pardon uitgegooid."

- Wat is voor jou essentieel in reggae?
"In de eerste plaats natuurlijk bas en drums maar dat weet onderhand iedereen. Wat daarnaast telt zijn de dynamiek en vooral een precieze timing. Een gitaarinterventie bijvoorbeeld moet je feilloos op het juist moment kunnen plaatsen, geen seconde vroeger of later. Met mijn nieuwe groep The Outsiders tracht ik consequent die principes toe te passen.


- Vertel eens wat meer over jouw groep?
"
Naast 2 Engelse meisjes die de koortjes doen, bestaat hij uit 3 Belgen die bas, drums en toetsen voor hun rekening nemen. Het is trouwens een van de jongens die me ertoe overgehaald heeft om weer te gaan musiceren want ik was eigenlijk naar België gekomen om rustig te komen schilderen. Maar het is even anders gelopen en nu repteren we ons te pletter en is het weer al wat reggae wat de klok slaat."


- Wat mogen we nu van jullie verwachten vrijdag aanstaande?
"
Ik kan de muziek die wij maken niet zomaar bij een reggae-genre onderbrengen. Wij hebben gewoon ons eigen geluid dat puur, zuiver en bovenal menselijk is. Als je er dan toch per se een etiket op wil plakken kan je het misschien 'hot, white reggae' noemen.

Allesinds, als het klinkt zoals de bandjes die ik te horen kreeg wordt het zeker de moeite waard: levendige, melodieuze reggae zonder overbodige micks, mooi opgebouwd met een stevige bas-drum combinatie.i
Nog even vermelden wie vrijdag niet naar de Frisco kan, terecht kan op zondag 24 mei in De Mouterij te Deinze.

De Standaard, 12 mei 1981